Wyrok w sprawie Lufthansa przeciwko Komisji Europejskiej – problemy ze środkami zaradczymi w transporcie lotniczym

2018-05-24
 Drukuj

Dnia 16 maja Sąd Unii Europejskiej (szósta izba) unieważnił w części decyzję Komisji Europejskiej (KE) nakazującej Lufthansie wprowadzenie ograniczeń w zakresie czasu na start lub lądowanie i taryfowych na wybranych trasach europejskich (T-712/16). 

 

Choć rozstrzygnięcie pochodzi sprzed kilku dni sprawa, która dała mu początek liczy sobie ponad dekadę i pokazuje praktyczne i prawne problemy związane z regulacją rynku i przede wszystkim z nadzorem nad wcześniejszymi decyzjami mającymi na celu utrzymanie konkurencyjności sektora.

 

Początków tytułowej sprawy należy szukać w przeprowadzonej w 2005 r. koncentracji z udziałem Lufthansy i SWISS. W wyniku przeprowadzonej operacji niemiecki przewoźnik uzyskał kontrolę nad szwajcarską linią lotniczą. W Unii Europejskiej każda koncentracja polegająca na połączeniu się przedsiębiorstw lub przejęciu kontroli nad jednym z nich (pojęcie fuzji pojawiające się w tym kontekście nie występuje w języku prawnym) jest kontrolowane przez Komisję Europejską, jeśli tylko dana operacja posiada tzw. „wymiar wspólnotowy” mierzony obrotem zaangażowanych przedsiębiorstw. Jeżeli uczestnicy koncentracji przekraczają łączny próg obrotu określony w przepisie art. 1 rozporządzenia 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE L 24/1 z 2004 r.) uznaje się, że może mieć wpływ na cały rynek europejski i wymaga prewencyjnej kontroli, czyli nie może zostać przeprowadzona bez wcześniejszej zgody KE. Są trzy możliwe opcje: Albo bezwarunkowa zgoda, albo stosunkowo rzadko występujący zupełny zakaz, albo najczęściej spotykana w praktyce zgoda warunkowa. 

 

 

Pełna treść opracowania dostepna jest w

Linie lotnicze / Publikacje

 

 

 

 

 

Materiał wydrukowany z portalu PRTL.pl